


Mnich jest bez wątpienia najsłynniejszą turnią w otoczeniu Morskiego Oka. Jej charakterystyczny kształt od dziesięcioleci przykuwa uwagę turystów spoglądających na niego znad brzegu jeziora.
Zdobycie Mnicha w 1880 roku przez Jana Gwalberta Pawlikowskiego i przewodnika Macieja Sieczkę uważa się za początek polskiego taternictwa. Do dzisiaj na Mnichu zostało poprowadzonych kilkadziesiąt dróg wspinaczkowych – od prostych dróg kursowych dla początkujących, po ekstremalnie trudne drogi sportowe na wschodniej ścianie.
Wejście z przewodnikiem odbywa się drogą pierwszych zdobywców, czyli przez tzw. Płytę. Trudność wejścia to II w skali tatrzańskiej. Jest to najłatwiejsza – ale już wspinaczkowa – droga na szczyt. Zejście z wierzchołka poprzez opuszczenie lub zjazd na linie. Dla osób o zacięciu taternickim możliwe wejście zacięciem Robakiewicza (trudność III, długość około 100m) i dalej przez Płytę na wierzchołek.